20-09-05

?

Ik voel me schuldig.
Dit weekend werd ik weer overmand door twijfels. Dit kwam doordat iemand die ik ooit heel graag gezien heb, ineens voor mijn neus stond vrijdag. Hij had toen een relatie (en heeft die nog altijd) en toen ik mijn relatie met schatje begon, heb ik Hem uitdrukkelijk gevraagd geen contact meer met me te zoeken. Hij heeft er zich aan gehouden, alleen had ik er toen niet bij stilgestaan dat we elkaar waarschijnlijk nog wel eens toevallig zouden tegenkomen.
Ik moet eerlijk zeggen dat mijn hartje oversloeg toen ik hem zag. We hebben vriendelijk een paar woorden gewisseld en zijn toen weer onze eigen weg gegaan. Ik ben een paar keer dit weekend in de verleiding gekomen om een sms te sturen, maar ik heb vorig jaar preventief zijn gsm-nr gewist.
Zondag was ik gans de dag alleen thuis. Schatje moest werken, en de mama en papa waren gaan wandelen. Toen ik daar zo alleen in huis ronddoolde besefte ik ineens hoe oneerlijk het tegenover schatje was om aan die ander te denken. Schatje is zo lief voor me, draagt me op handen, zou alles voor me doen... Nu is het al veel beter. Ik ben terug met mijn voetjes op de grond terechtgekomen. Niet te geloven dat ik zo in de verleiding kwam en dan nog wel door iemand die ik eigenlijk zou moeten haten omdat hij me zo hard gekwetst heeft dat mijn hart in duizenden stukjes brak. ik denk dat dit weekend het laatste stukje terug in zijn plaats gevallen is.

09:54 Gepost door C-ke | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.